Dick kijkt even met een flonker in zijn ogen naar me en zegt: “Goed businessplan hoor, je komt voor een nachtje, je boekt een mozaiekworkshop, en na drie weken ben je er nog.” Ik schater: “Ja, goed hè … en mensen vinden het nog leuk ook.”
Ze hebben voor een mozaiek workshop gekozen
Ze willen graag iets moois mee naar huis nemen als aandenken aan deze reis, en het creatieve element laat zich niet onderdrukken. Zolang in de natuur, lekker eten, mooie stranden, soms ’s een portugees feestje met leuke muziek – allemaal prima, maar soms wil je even je handen laten wapperen.
“Je wilt toch ook graag iets dóén tijdens je vakantie” glimlacht Henriëtte, en vraagt in één adem door aan meneer-haar-man Dick: “dusss … het keltische symbool is af, we kunnen gaan leggen. Heb je al nagedacht over dat dekseltje?”
Je mag kiezen, met een workshop, of je een schilderijtje maakt, of een schaal. Ik heb super bamboe schalen als basis, lekker licht, waar je met houtlijm prima een pracht van een persoonlijk kunstwerk van maakt. Mozaieken is niet moeilijk, dat wil zeggen: de basistechnieken zijn niet moeilijk.
“Als je een goeie kleuterschool gehad hebt, heb je de basis al prima onder controle, want het gaat voornamelijk om knippen en plakken” zeg ik met een knipoog.
De stemming zit er goed in tijdens de mozaiek workshop
Niet zo moeilijk met zulke positief-ingestelde mensen, met een creatieve inslag of ervaring. “Ik ben ooit begonnen als meubelmaker” vertelt Henriëtte, en dan snap ik wat meer: “Ah! Vandaar het ontwerp van het Keltische symbool dat op de millimeter moet kloppen!” “Ja, precies, als meubelmaker leer je wel precies werken hoor, op de halve millimeter nog wel.”
“Oi, mozaiek is niet zo héél erg millimeterig hoor” waarschuw ik, “misschien is het goed om je daar even her op in te stellen.” We zitten gezellig te kletsen terwijl de echtelieden zo nu en dan even over een ditje of een datje overleggen en/of onderhandelen. “We kennen mekaar wel wat langer dan vandaag” lacht Dick, en over naar zijn vrouw: “doe ik deze? Of deze?”
Vriendin en mozaiekliefhebber Astrid zit er ook bij, knipt en puzzelt aan haar eigen stuk, en kletst tussen de bedrijven door mee. Zij doet het met één hoofd en twee handen, en dat geeft net zulke prachtige resultaten:
Na de lunch is alles anders: “We laten het los, dat symbool, dat krijgen we niet kloppend – de bolling van die schaal is niet zo groot maar dat maakt het wel veel moeilijker.” Fijn dat ze zelf het inzicht krijgen. Het éne nachtje zijn er uiteindelijk drie geworden maar het is de moeite waard!
Of niet dan? “Zo’n schaal heeft niemand” zegt Dick trots, en ik ben het van ganser harte met hem eens. “Wat ik vooral bijzonder vind” zeg ik, “dat hij gemaakt is door twee hoofden en vier handen. Dat betekent ook zeker wat!”
.
Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal.
We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen.
Sinds Covid verhuren we de huizen voor langere tijd.
Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.
In het weekend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.