Als Astrid komt, vaak zo’n twee keer per jaar, is het duidelijk wat er gaat gebeuren. We gaan een mozaiek maken. Voor mij een geweldige stimulans, want mozaiek is een geduldwerkje, en er is niet altijd tijd voor.
Dit keer maakten we een mozaiek van ezels
We hebben ooit zes ezels gehad. Eigenlijk allemaal opvangezels, want ze werden gaandeweg overbodig. Je kunt je nu niet meer voorstellen dat mensen op het land werkten met ezels, of naar de markt gingen om hun producten te verkopen met een ezelkarretje, maar 20 jaar geleden was dat hier nog redelijk normaal.
Het was wel een aflopende zaak, dat was duidelijk.
Het waren liefjes, alle zes, vijf vrouwtjes en één mannetje. Dat was een dondersteen, hij wou altijd weglopen samen met vriendinnetje Bambi. Soms lukte dat ook; moesten we ze weer ophalen ergens. Nooit ver, want Bambi had een kromme poot, een typisch ezelprobleem. Zij was komen aanlopen – waarschijnlijk buiten de deur gezet wegens overbodigheid.
Alleen wij buitenlanders waren gek genoeg om die dieren op te vangen, verder wou niemand ze meer. Zeker de jongere generaties niet; die wilden met de tijd mee. We hebben een boel genoegen van ze gehad. Buiten dat ze het gras kort hielden, gaven ze een boel gezelligheid. Ezels zijn heel kalm en meestal aanhankelijk. Alleen Miranda en Esmé hadden blijkbaar een slechte jeugd / behandeling / baasje gehad. Faísca was een vrolijk ezeltje, en Bella een hele lieve.
Een eerbetoon aan de ezels in mozaiek
En dat op expressionistische wijze. Astrid deed graag mee, maar na één ezel ging ze, na intensief overleg, door met een typisch portugese windmolen, en een valkenier. Er zijn aardig wat vierkante metertjes te vullen, dus ik hou het kort deze week. Ik laat de plaatjes voorgaan, de praatjes komen volgende week wel weer.
.
(Disclaimer: ik ben een beetje moe van het gedoe met trefwoorden en de dictatuur van Google. Dus hier zijn ze, en ik hoop ook op de slimheid van AI in deze kwestie dat het nog steeds gevonden en gelezen zal worden, maar dat ik mezelf niet hoef te dwingen om de juiste termen in de titel en koppen te gebruiken. #ezels #mozaiek #TermasdaAzenha )
Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord. Overal vind je muurschilderingen. Sinds Covid verhuren we de huizen voor langere tijd.
Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.
In het weekend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.