Ze komen al vroeg afscheid nemen – het wordt weer warm vandaag, en hun auto heeft alleen arkoº. Het was een leuke verrassing om hen te mogen begroeten.
Ik sta net bedachtzaam naar mijn epoxy project te kijken
Ze kwamen laat in de middag aan, en wilden eigenlijk niet meer weg. Wat aarzelend: “Heb je misschien iets kouds staan? Een biertje ofzo?” Ja, daar is het wel weer voor, maar: “Ik zet nu een paar flesjes in de vriezer, dan zijn ze over tien minuutjes koud genoeg.” Dat wordt zeer gewaardeerd: “Wij hebben even nodig om de tent op te zetten, dan komt dat prima uit.”
Als ik na die tien minuutjes lekker kouwe flesjes kom brengen, willen ze graag ’s even de mozaïeken bekijken. Dat is prima natuurlijk. Ik had geen idee dat ik met een kunstenaar te maken had, dus ik verontschuldigde me voor het feit dat het een beetje rommelig is in de grote zaal. Er staan een paar projecten waar ik mee bezig ben. “Ah, ja” zegt Antoine begripvol, “projecten – we hebben altijd projecten, hè?”
Een mozaiek van een paar ezeltjes, en een opzetje voor een tafelblad van epoxy
“Kijk, hier gingen mensen in bad, want het water is geneeskrachtig voor huidziekten” vertel ik terwijl we bij de ingang van een badkamertje staan waar het water nog altijd door het bad stroomt, “het heeft een temperatuur van bijna 30º, opgewarmd door de aarde, en vroeger kwamen daar veel mensen op af.”
“Kunnen we het drinken?” vraagt Delphine, en ja: “Het water is nog steeds van geweldige kwaliteit, wij drinken het elke dag!” Antoine draait zich om en wijst naar het mozaiek van de ezeltjes: “Is dat de volgende?” Ik antwoord lachend: “Het ligt er al een tijdje, ik ben nu bezig met de verbouwing van een huis, en ik ben gegrepen door epoxy.” Ik wijs naar het tafelblad: “Kijk, ik moest het hier even kwijt, want ik wou zien hoe dit werkt op een zwarte ondergrond. En dan moet ik het durven …. “
Wat blijkt? Antoine werkte altijd met klei, en is nu bezig met een heel groot project. Hij is gevraagd om een honderdtal beelden te maken. Die beelden maakt hij met epoxy. Is dat dan wat? Wat een prachtig toeval! Epoxy is niet zo moeilijk te verwerken, maar je moet geen fouten maken. Die zijn allemaal definitief, direct. En als je iets voor de eerste keer doet, is het niet uitgesloten dat je fouten maakt.
Dan is het wel super om advies te krijgen van een ervaren epoxy kunstenaar
“Wat je eigenlijk vooral nodig hebt, is een vacuümpomp” zegt hij, “Dat voorkomt dat je bubbels krijgt. Heb je al ’s tutorials gekeken?” Ik knik. “Dan weet je waarschijnlijk al dat je kunt roeren wat je wilt, maar zonder vacuumpomp krijg je altijd bubbels. En dat willen we niet. Met epoxy werken is niet moeilijk maar het luistert nauw. Je moet alles precies goed doen. En je moet een masker en handschoenen gebruiken want het is giftig.”
Hij zoekt naar foto’s op zijn mobieltje. Ik sla m’n hand voor m’n mond van verrassing.
“Wow, wat is dát mooi! O, kijk dan!” Delphine staat naast hem te lachen en te knikken. Ze is duidelijk heel trots, en terecht: Ik mag jammer genoeg nog niet verklappen waar dit project van hem over gaat, want er moet gewacht worden tot de opening, maar er is zat dat de moeite waard is om te bekijken.
Ik ben over de drempel, ik ga aan de slag!
º Alle Ramen Kunnen Open
.
Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal.
We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen.
Sinds Covid verhuren we de huizen voor langere tijd.
Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.
In het weekend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.