Wat het naarst is aan de situatie waar wij nu inzitten, is dat de voorspellingen elkaar nogal tegenspreken. Ik krijg berichten door van vriendin Jutta die naar de duitse app kijkt; er komt ’s iemand langsgesjeesd die in de gauwigheid meldt dat er nog twee stormen aankomen; de IPMA (het knmi van Portugal) zegt dat het maar 15 km per uur gaat waaien met een enorme plens regen ….
Alle meteorologen gaan uit hun dak
Alleen gaan zij dat figuurlijk, en wij letterlijk. We kregen een alert, uiteraard, dankuwel regering, heel attent, maar dat hadden we voor storm Ingrid ook gehad. En daar heb ik gewoon doorheen geslapen met m’n raam (op de windkant) op de kiepstand. Daarna kwam haar zus Kristin, die met 140 km per uur langs zou komen, maar dat was ff buiten haar slechte humeur gerekend blijkbaar!
Allemachtig, dat was heel andere koek! Ik ging weliswaar slapen met deuren op de grendel maar wel met m’n raam wagenwijd open, zoals normaal, want er was geen zuchtje wind te bekennen. Tot in het holst van de nacht ik mezelf terugvond met kleddernatte slofjes om de deur dicht te krijgen die uit de grendel gebeukt was. Gelukkig lag er iets om ‘m goed te blokkeren, en kwam Broes te hulp geschoten, maar daarna slaap je niet zo lekker meer.
Dat ligt wellicht aan mij, want Broes vertelt de volgende dag: “Ik lig weer in bed, ik hoor de dakpannen kapot slaan op de stoep, en ik denk: Da’s een leuk klusje voor Broes morgen.” Hoe nuchter kun je zijn?
Bepaald niet uit z’n dak, goddank, trouwens
Zo’n storm duurt een paar uur, dan is de lucht op. Dan valt er niks meer te verplaatsen, en is Kristin verder gebulderd. De volgende ochtend bij de inspectie schrok ik me een hoedje. Kristin had de zijdeur van het grote huis opengebeukt, het plafond van die kamer eruit gehaald, het gangplafond en de aangrenzende kamers aangetikt, en het halve dak eraf geblazen.
Ik keek vanuit de gang regelrecht naar de lucht. Okee dan … dat was geen 140 km per uur – en dat was het ook niet. Ik hoorde later van de burgemeester van Vinha da Rainha, die langskwam om te checken of alles goed ging, dat er in Soure 208 km per uur gemeten was. Voordat het meetinstrument de lucht in ging. Wij zitten nog voor Soure, dus we hebben die volle mep gehad.
Valt het nog mee, zou je zeggen. De dag erna was het droog en nagenoeg windstil, goddank. Broes en Marc kregen het dak van het grote huis dicht, met alles wat we nog aan ouwe dakpannen hadden liggen, en een boel plastic en schuim. Mário en ik dichtten de kleinere gaten in de hotelkamerdaken en de voormalige receptie, en gingen door met het badhuisdak, dat ook helemaal overhoop lag.
Een lange dag, maar we kregen het nagenoeg dicht. Volgende dag verder. Alle deuren geblokkeerd, alle windgevoelige gaten afgesloten, en toen begon het.
Afwachten. Weerberichten. Nieuws via vrienden en passanten. Geen stroom, geen internet, wel regen en wind. Het kost een boel energie om met gedachtenkracht je daken omhoog en het water weg te houden, zal ik je zeggen.
Meteorologen aller landen, verenigt u
Die tegenstrijdige berichten nekken je. Je ligt tot de tanden gewapend in bed en wacht op de eerste donder en bliksem, maar er gebeurt niks. Of je bent totaal niet voorbereid op de volgende heftige luchtverplaatsingen en wolkenlegingen. De duitse weerberichten zijn tot nu toe het betrouwbaarst gebleken trouwens … pünktlich als altijd.
We zijn nu bijna 2 weken verder. Alles staat op stenen in het badhuis maar het water is gelukkig iets gezakt. Afgelopen weekend heb ik met doppen in m’n oren en volledig gekleed onder een dekbed ergens op een bank gelegen, klaar om …. Om wat? Als het weer stormt, kun je beter niet naar buiten en gaan rijden. Ik weet nu trouwens wel dat een naderende auto hetzelfde klinkt als een windvlaag.
Wat een zenuwentoestand zeg
Kunnen we letterlijk naar de maan, maar figuurlijk gesproken gaat er ook van alles naar de maan!
Maar allez, op weg naar betere tijden. Op zoek naar de zilveren randjes. Broes is geweldig in crisissen, een rots in de branding. Gelukkig gebeurt dit niet in de herfst, want dan heb je nog een hele winter te gaan. Gelukkig hebben we weer stroom en internet. Er zijn een boel mensen veel zwaarder getroffen, maar dat hebben jullie waarschijnlijk al op jullie nieuws gezien.
Ik kijk maar geen nieuws. Elke minuut, elke dag dat het droog is en windstil is zeer welkom. En het gaat weer over ….
N.B. Dit is het blogje van afgelopen zondag 8 februari dat niet opgeladen is geworden op de goeie dag. Het blogje van 1e staat er inmiddels ook op. Als je het vorige blogje wilt lezen, dan moet je even op “vorige blogje” klikken hieronder.
.
(Disclaimer: ik ben een beetje moe van het gedoe met trefwoorden en de dictatuur van Google. Dus hier zijn ze, en ik hoop ook op de slimheid van AI in deze kwestie dat het nog steeds gevonden en gelezen zal worden, maar dat ik mezelf niet hoef te dwingen om de juiste termen in de titel en koppen te gebruiken. #Kristin #storm #meteorologen )
Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Sinds Covid verhuren we de huizen voor langere tijd.
Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.
In het weekend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.