Het is druk in de supermarkt. Er zijn al twee kassa’s open. Ik sta net als laatste in de rij, als er aangekondigd wordt dat de volgende open gaat, en dat we in de juiste volgorde naar kassa 3 mogen.
De man die net is komen aanlopen, met een paar dingetjes in z’n handen, knikt naar me, want ik mag als eerste.
Portugese manieren, niet voordringen maar vóór laten gaan
Aardig van die man. Ik aarzel even, mompel wat over dat ik toch meer dingen heb, dat hij best voor mag – beetje ouderwets van “Na u, mijnheer” maar hij dringt aan “Neenee, zeker niet, ik sta erop, na u” dus om verder gedoe te voorkomen, glimlach ik vriendelijk naar hem, ga ik en begin m’n boodschappen op de band te zetten.
Het komt vaker voor, dat mensen mekaar vóór laten gaan. Je ziet het regelmatig gebeuren. De éne staat een kar vol uit te laden, als de ander met een paar boodschapjes er achteraan sluit. Dan gebeurt het vaker wel dan niet, dat de volle kar beduidt dat de ander wel even eerst mag. En als de bevoorrechte dan klaar is, doen die de volle kar nog even vriendelijk bedanken.
In dit geval was het andersom. Ik knik dus vriendelijk naar hem (en hij weer terug naar mij – ’t is een heel geknik) voor ik de winkel uitloop, want ik vind het eigenlijk wel een indrukwekkende actie. Ik bedoel, de wereld draait wel door maar deze regelmatig voorkomende vriendelijkheid maakt een samenleving leefbaar en prettig.
Mijn volgende stop is de Cooperativa – de BoerenBond – want het vogelvoer is op. Ik kan de gezellige flierefluitende fladderaartjes zeer waarderen, dus in de winter krijgen ze een extraatje. En Mira heeft ook rechten, dus die kan een rondje rondom de markthallen in Soure ook zeer waarderen. Iedereen het zijne.
Ook portugese manieren?
Ik kom langs twee kleine slagers, en op het idee om weer ’s een koeienbot voor Mira te vragen. (Mira mag geen botten van kleinere dieren want ze heeft veel te sterke kaken. Dan versplintert het, en kan het inwendige bloedingen veroorzaken. Brrrr.) Ik leun naar binnen in de eerste: “Olá boa tarde” … maar de slageres hoort me niet, met haar rug naar me toe heel bezig met het dweilen van de winkel.

Ik loop naar de volgende, waar de slageres een klant bedient. Dan begin ik een beetje te taffelen, misschien toch terug, of effen brutaalweg over de rug van de klant heen vragen? Ik loop terug, en met iets meer volume wens ik de dame nog eens een goeiemiddag, en vraag of ze wellicht een koeienbot heeft.
“Ach, helaas, nee, wat jammer, dat is uw hond?” als ze zich omdraait en opkijkt, “Wat een mooierd, nee, jammer genoeg niet …” Na het gebruikelijke gepimpampet ga ik weer een deurtje verder, leun naar binnen en vraag ditmaal brutaalweg over de schouder van de klant: “Boa tarde, desculpe, excuseer, even een vraagje, heeft u misschien een koeienbot voor mijn hond?” Ai, nee, helaas, zij ook niet, wat jammer nou … als ik me terugtrek komt de eerste slageres triomfantelijk op me af met een zakje-met-bot erin: “Kijk ‘s, ik bedacht me opeens dat ik tóch nog wat heb, een lekker bot voor uw hond!”
Dit vind ik superklasse, en sproei mijn dankbaarheid ruim over haar heen.
Zie je, dat vind ik nou indrukwekkend. Ze had het niet hoeven doen. Hij (de supermarktman) ook niet.
Maar ze deden het toch.
Net als duizenden anderen hier in Portugal, en dat maakt het leven nu juist zo aangenaam
.(Disclaimer: ik ben een beetje moe van het gedoe met trefwoorden en de dictatuur van Google. Dus hier zijn ze, en ik hoop ook op de slimheid van AI in deze kwestie dat het nog steeds gevonden en gelezen zal worden, maar dat ik mezelf niet hoef te dwingen om de juiste termen in de titel en koppen te gebruiken. #portugesemanieren #supermarkt #voordringen )
Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen.
Sinds Covid verhuren we de huizen voor langere tijd.
Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.
In het weekend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.
