Onze keuken vertoonde wat scheuren. Dat heb je nu eenmaal in oude gebouwen, dacht ik. Het badhuis is al meer dan honderd jaar oud, en de aanbouw dateert ook zeker van voor 1953.
Voor dat jaartal kon je verbouwen wat je wou
Niemand die ernaar omkeek. Voor 1953 was het in Portugal namelijk niet verplicht om architectentekeningen te laten maken, om ingenieurs in te schakelen, om het papierwerk bij de Gemeente te laten registreren, en die hoefde al helemáál geen toestemming te geven voor (ver)bouwingen.
Bouwen gebeurde dan ook volop. En volgens een goeie ouwe portugese traditie: je begint met een oerhuis met een keuken en wat kamers, en als je wat gespaard hebt, bouw je er een ruimte tegenaan. Zo kun je een kern hebben met aan alle kanten aanbouwsels, die elk een eigen doel hebben en een eigen geschiedenis.
Zo is precies de kern van ons dorpje ook ontstaan: het badhuis. Het begon hééééél lang geleden met een houten huisje en houten badkuipen maar dan hebben we het over 1711. Toen schreef ene Doutor Fonseca een verhandeling over de behandeling van huidziekten met dit water. Eind 19e eeuw liet Dom Henriques Foja Oliveira een stevig gebouw van natuursteen neerzetten, met dikke muren, 16 badruimtes en een grote zaal, met een fundering waar het water op ingenieuze water aan- en afgevoerd werd door een systeem van gemetselde muurtjes.
Het liep lekker, en na een tijd kwam er een hoofdingang bij, met een behandelkamer voor de dokter, en aan de andere kant van het gebouw nog een aanbouw waar onder andere een inpandige visvijver zat. In 1969 zette hij er een tweede verdieping op, en na korte tijd kwamen daar drie dakpunten op.
In de vroegere behandelkamer van de dokter doen wij tegenwoordig de was, en aan de andere kant is de visvijver mozaiekatelier geworden nadat het jaren het cafeetje was (gesloten vanwege de C-risis), en de rest werd onze hoofdingang met aangrenzend de keuken. Toen oudste zoon Fausto op bezoek kwam, was het eerste dat hij riep: “Tjééézz, je moet echt iets aan die keuken doen hoor! Kijk ‘s, die hoek scheurt eraf, en die andere kant is al niet veel beter!”
Dat betekent serieus verbouwen
Oi. En ja, hij had gelijk. Ik had die scheuren uiteraard wel gezien, maar het voor me uit geduwd … dat komt nog wel een keer, zo’n vaart zal het niet lopen, dikke muren, ‘k heb het wel erger gezien. Maar toen kon ik er niet meer omheen. Dat betekende dus een aannemer zoeken die dat aankan. Wij kunnen veel zelf maar dit gaat te ver. Hier moet je ervaring, spierkracht, goeie spullen bij hebben, maar vooral de ervaring is belangrijk.
Een mens moet zijn grenzen kennen, dat heb ik met de vorige verbouwing ook weer gemerkt
Daarin speelde de voordeur een hoofdrol, en ik zal je zeggen: een goeie voordeur maken valt niet mee! (Maar het kan wel!)
Gelukkig vond ik deze kampioenen. Vader en zoon Simões plus een werknemer die al z’n hele leven met hen samenwerkt. Spullen hebben ze zat, spieren ook, en het ervaren oog van vader zag al rap hoe we dit het beste konden oplossen. Gewoon drie dikke voeten eronder zetten. Geen gekkigheid, geen nare afzetters die misbruik maken van je onwetendheid c.q. onkunde, gewoon degelijke vakwerk.
(Disclaimer: ik ben een beetje moe van het gedoe met trefwoorden en de dictatuur van Google. Dus hier zijn ze, en ik hoop ook op de slimheid van AI in deze kwestie dat het nog steeds gevonden en gelezen zal worden, maar dat ik mezelf niet hoef te dwingen om de juiste termen in de titel en koppen te gebruiken. #verbouwen #aannemer #Portugal )
Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen.
Sinds Covid verhuren we de huizen voor langere tijd.
Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.
In het weekend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.