Tot dag 10 van deze maand kun je als niet-europeaan het continent binnenkomen, en hier met een visum verblijven, wonen, werken. Maakt niet uit welk land of welke grens; Europa is één, nietwaar? Wij Europeanen hebben dit niet nodig.
In Portugal is het makkelijk binnenkomen met het D7-visum
Via het consulaat of de ambassade in je eigen land kun je je aanmelden om in aanmerking te komen voor dit visum. Je moet aan een paar eisen voldoen: aantoonbaar een passief inkomen hebben door bijvoorbeeld investeringen, verhuur, freelance – of thuiswerk. Minstens 870 euro per maand. Je moet in staat zijn om je eigen broek op te houden, en buitenlands verdiend geld in je nieuwe land uitgeven. Je mag geen strafblad hebben, en wel een ziektekostenverzekering, plus een portugese bankrekening.
Dat je daarvoor een NIF (Número de Identificação Fiscal – een burgerservicenummer) moet hebben, staat er niet bij, maar daar kom je vanzelf wel achter als je het bureaucratische proces van het openen van een rekening aangaat.
Verrassing voor de toekomstige D7-visum-houders is het feit dat elke resident in Portugal onder de nationale gezondsheidszorg valt, en daarmee verzekerd is van zorg, zeker in urgente gevallen.
Het lijkt geweldig maar in de praktijk betekent het lange wachttijden, behalve in geval van noodgevallen, zoals een afgezaagde vinger, een val van de trap of een hartaanval. Ik noem maar wat. En de meeste portugese huisartsen zijn dol op antibiotica voorschrijven. Daar ben ik dan weer niet zo dol op.
Maar ik dwaal af. Even bij de les blijven – er schijnen een boel amerikanen naar Europa te komen. Meer dan ooit. Misschien niet zo gek, als je een Dr. Strangelove aan het hoofd hebt. Wellicht naar aanleiding daarvan heeft de Europese Unie een andere entree verzonnen.
Het EntryExitSystem
Zodra je waar dan ook binnenkomt word je gefotografeerd, je vingerafdruk wordt afgenomen, en je wordt digitaal gevolgd. Dat gaat allemaal in het EES, waar alle Schengen-landen gebruik van kunnen maken.
Dit is van belang voor bijvoorbeeld de D7-visum-houders, die momenteel van hun verblijfssstatus genieten. 90 dagen is 90 dagen, op de seconde af. Met het systeem valt niet te dollen. Een verandering van houding, zegt het YouTube-videootje waar ik deze informatie zag, van gastvrijheid naar controle.
Eén van mijn neven ging in zijn twintiger jaren de wereld rond
Eerst naar Australië, een populaire bestemming in die tijd voor jongeren, en bleef daar ietsiepietsie langer dan hij eigenlijk mocht. Effen gauw naar Thailand voor een paar weken, en dan weer terug. Geen probleem. Op Aruba zelfde dingetje. Hij gaf daar kitesurflessen. Hartsstikke stoer.
Hij maakte zich wel een beetje zorgen dat het goed zou gaan, want hij had zijn verblijf een behoorlijk ietsiepietsie opgerekt (tja … als je kitesurflessen lekker vallen bij welgestelde amerikanen, en je hebt het goed naar je zin, en je bent net de toekomstige moeder van je kinderen tegengekomen, dan breekt nood wet, nietwaar) maar alles ging helemaal prima, want de douanier was een vriendelijke Arubaan en geen zeikerd die over een paar maanden extra viel.
Niks meer te stempelen
Dat is in de tussentijd wel veranderd! Australië is een stuk strenger geworden, en zelfs in het ontspannen klimaat van Aruba wordt er tegenwoordig beter opgelet. Een wereldwijde trend, waar Europa nu ook aan mee gaat doen.
Mochten mijn achterneefjes net zo reislustig blijken te zijn als hun vader en moeder, en de wereld rond willen, dan moeten ze vooral hun kalender goed in de gaten houden. (Dat duurt nog wel even, want ze zijn pas 5 en 3.) Maar ach, ze kunnen sowieso altijd naar hun ouwe oudtantetje in Portugal komen.
We mogen hopen dat je binnen Europa tenminste nog altijd zonder digitaal achtervolgd te worden mag blijven reizen!
(Dat ze zoiets vinden als een IEEES – Internal European Entry Exit System)
.
(Disclaimer: ik ben een beetje moe van het gedoe met trefwoorden en de dictatuur van Google. Dus hier zijn ze, en ik hoop ook op de slimheid van AI in deze kwestie dat het nog steeds gevonden en gelezen zal worden, maar dat ik mezelf niet hoef te dwingen om de juiste termen in de titel en koppen te gebruiken. #D7-visum #EES #kitesurf )
Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Sinds Covid verhuren we de huizen voor langere tijd.
Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.
In het weekend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.