Ik druk het knopje van de vaste telefoon zó hard in, dat ik het risico loop dat het erin schiet, en blijft steken. “Opção 1, verd*rie!” Dit is de zoveelste poging om contact met iemand van de IMT te krijgen De site staat vol met lettertjes, en antwoorden op vragen, maar een normale vraag zoals:
IMT – het verlengen van je rijbewijs Meer lezen »
Paula P. had me al vaker uitgenodigd, en ik wou ook heel graag haar familiehuis zien. Opa en oma zijn overleden, inmiddels hun kinderen ook al bijna allemaal, en het huis is nu van alle neven en nichten. Ze willen allemaal het huis verkopen Paula woont er vlakbij, in een ander familiehuis. Ze heeft daar
Een huis verkopen in Portugal Meer lezen »
Ze wilden er eventjes uit. Eventjes iets anders, niet te ver, niet te pretentieus – gewoon, eenvoudig, want je hebt zo’n camper toch ook niet voor niets. Eventjes iets anders dan uit je dak – dak – dak – dak – dak “We zitten nog steeds zonder” zegt Hugh, die een gezellige prater is, “maar
Dak – dak – dak – dak – dak Meer lezen »
Vier uur. Het lijkt alsof er een dronken tor achter de knoppen staat. Het gaat van hemelse liederen naar het boenkboenkboenk van techno, van hard naar zachter. Ik hoop dat het leuk is voor degenen die er zijn. Wij kunnen er niet van slapen … Niet alle dorpsfeesten zijn hetzelfde Ze zijn terug van weggeweest.
Ik kom de werkplaats in in het donker. Je moet namelijk naar binnen wil je het licht aan kunnen doen, maar dat geeft niet, want ik woon hier allang, en ik kan m’n weg blind vinden. Hee, gek, er is al een lichtje aan! En op de grond? Huh? Glimmers op de grond is een
Glimmers in het donker Meer lezen »
Koos P. was hier voor vijf weken, en ging gisteren weer door. “Ik mag twee maanden weg van mijn vrouw” zegt hij glimlachend, “als ik maar portugese zeep meeneem.” Voor mij bracht hij groningse koolzaad zeep mee Velden vol gele bloemekes, die prettig zijn voor het oog, en goed zijn om iets mee te doen.
Speciale Portugese zeep Meer lezen »
“Waaaaat?” ik zit met grote ogen naar de kop van de nieuwsbrief van de Volkskrant te kijken. “Waaat? Hoe … ? Wat bezielt die man?” Erdogan gaf een cadeautje aan alle leden van de NAVO Dat is vast heel aardig bedoeld van die man, maar het was in mijn ogen een beetje merkwaardig cadeau –
Cadeautje van de NAVO Meer lezen »
Ik rij gewoon een beetje te rijden, en eigenlijk ook een beetje te hard, als ineens een tegenligger met haar koplampen seint. O! Ik schiet uit m’n lekkere-ritje-ritme, want dit betekent iets. Wat was het ook alweer? O ja! Uitkijken, de GNR ligt in een hinderlaag Ik rij niet zoveel, en de GNR ligt ook
De GNR ligt op de loer Meer lezen »
Ik was er zo één, van de week. Zo’n klagende buitenlander, zo’n kankerende Karen-klant. Ik zat al mopperend en foeterend in de auto, op weg naar het postkantoor in Soure. Om de zoveelste tegenslag tegen te werken. Naar de CTT voor de online bestelling op te halen In de hoop om het pakje te onderscheppen
Online bestellen, dropshipping en de CTT Meer lezen »
“Nou heb ik een beetje rare vraag aan je” zegt K. als we mekaar ’s ochtends tegenkomen. “Ik heb een plek op m’n been, het jeukt, een insectenbeet misschien, een teek ofzo, maar ik kan het niet zien. Zou jij effentjes willen kijken?” Het zou inderdaad een tekenbeet kunnen zijn Want ja, natuurlijk wil ik
Telefoon. Ik neem altijd op, want het kunnen bijvoorbeeld fietsers zijn die de Eurovelo doen die willen kamperen. En dat is altijd een JA. Ik hou het mobieltje aan m’n oor, en hoor: “Bom dia, bent u … ze heeft wat moeite met mijn naam …HèllèLaa?” Daar begint telefonische promotie altijd mee Ik antwoord bevestigend,
Telefonische promotie Meer lezen »
De caissière maakt een wat afgemeten, norse indruk. Niet normaal voor hoe je behandeld wordt van vanachter de kassa bij de supermarkt in ons mooie Portugal. Personeel in de supermarkt is vaak vriendelijk en vrolijk Maar deze heeft niet zoveel goesting. Mijn spulletjes worden ternauwernood doorgeschoven, ik krijg een korte knik als ik mijn app
Plassen bij de supermarkt Meer lezen »
Een nieuw mozaïek, maar een tussenstap, we gaan verder met de Roofvogelmuur. Verder geen commentaar, maar ik hoop dat jullie dat wel hebben! Ik werk nu samen met Helmy en GertJan, die inmiddels net zo bevlogen bezig zijn, en zo komt de muur boven de trap ook nog wel af voor eind juni! Heb je
Pláátjes van ezels Meer lezen »
Daar stond Jannie op de mail. Of we een plekje hebben om te kamperen. Ja, tuurlijk, het is niet druk – het is hier nooit druk – en het gras is kersvers gemaaid. Het is basic, eenvoudig, maar alles wat je nodig hebt is er, en het is schoon. Kom maar gezellig kamperen Ze hebben
Drama bij de dierenarts Meer lezen »
Louise heeft geboekt via Campspace. “Nee, meissie” zeg ik tegen Mira, die met een hoopvolle blik in haar ogen naar me kijkt – want we gaan wel ’s vaker aan het eind van de middag effentjes een rondje om het naburige veld doen – “we gaan nergens heen, want ik moet wachten tot ze komt.
De Eurovelo 2 wordt een groot succes Meer lezen »
“Snotverdikke, doen ze nou ook al een andere maat bout op die dingen zetten?” foeter ik terwijl ik schijf op de kop probeer te plaatsen, “waarom moeten goeie dingen toch altijd verbeterd worden? Het is zelden beter eigenlijk …” De bosmaaiers moeten wel werken in mei! De temperaturen zijn lekker, het regent zo nu en
Bosmaaiers gaan naar Mário Meer lezen »
Ik viel over een videootje van een Braziliaan (onmiskenbaar accent) die klaagde over portugese vrouwen, terwijl ik net gister een gesprekje had met een Braziliaanse die me toevertrouwde dat ze zich hier zo veilig voelde. Braziliaanse vrouwen voelen zich veilig in Portugal Ik werd nieuwsgierig natuurlijk. Ik bedoel, die Braziliaan van dat bovengenoemde videootje –
Braziliaanse vrouwen in Portugal Meer lezen »
Als Astrid komt, vaak zo’n twee keer per jaar, is het duidelijk wat er gaat gebeuren. We gaan een mozaiek maken. Voor mij een geweldige stimulans, want mozaiek is een geduldwerkje, en er is niet altijd tijd voor. Dit keer maakten we een mozaiek van ezels We hebben ooit zes ezels gehad. Eigenlijk allemaal opvangezels,
Eerbetoon aan ezels in mozaiek Meer lezen »
Ik had van overal ouwe dekens, dekbedden, kartonnen dozen, lakens, zelfs een ouwe tent bij elkaar gehaald om de mozaïek vloer te beschermen, want neef Bart had positief gereageerd op mijn suggestie dat de Koepel van de rand ontdaan zou kunnen worden. “Leuk! Afbreken! Lekker een beetje slopen!” Het project “Koepel” was na een dag
Ze zijn er, en iedereen kent ze. De kleinste inwoners meestal, maar soms behoorlijk dominant aawezig. Onze kleine vogeltjes zijn er dol op. Vleermuizen ook trouwens. Muggen zijn het controversieelste vogelvoer dat er bestaat Daar. Daar staat het, het “M” woord, waar geen gastgever het over durft te hebben. Ik heb het ook al die
Controversieel vogelvoer Meer lezen »
