Ik ben een beetje sip. De familie is vanochtend weggereden na een bezoek van vijf weken, en nu voelt ons dorpje erg leeg.
Bezoek is een beetje anders dan gewoon voor ons, expats
Meestal komen je vrienden en familie niet op bezoek voor een kopje koffie of een borrel. Meestal duurt het wat langer, want je woont ver(der) weg, nietwaar. Onze familie is een uitgebreide, en komt al zolang wij hier wonen op bezoek, maar deze “harde kern” al jaren en jaren. Met de Rode Bus en de Witte Camper.
Het is een pracht van een traditie geworden, hoewel het iets is opgeschoven in het jaar. Eerst was het in het voorjaar, nu gaat het meer richting juni. Dit jaar was dat zeker fijn, het weer in maart en april in aanmerking genomen (bizar veel regen).
Ik loop nu een beetje verloren rond; beetje de was doen, de komkommerplantjes bewonderen, en de nieuwe bus openzetten zodat-ie niet te warm wordt. Er is weer een enorme hoop gebeurd dit jaar! Dat is ook eigenlijk traditie, maar nu lijkt het wel het meest van alles.
Mijn zus van 84 (en still going strong) en mijn broer (79, en dito) zijn de tuinkampioenen met de groene vingers. Zodra zijn Rode Bus stilstond, is-ie in de grond gaan hakken om alle onkruid met wortel en al te verwijderen en te vervangen door nuttige plantjes zoals selderij, paprika en komkommers.
Zus Nettie doet het snoeien. Dat doet wonderen, want ineens herinneren alle planten zich dat ze ook nog zoiets kunnen als bloemen maken, en dat doen ze dan ook met volle overgave. “Is dit jullie liefhebberij?” vraagt pas-aangekomen Helmy, die hier ook al jaren komt, “verleden keer was dit nogal een watjenoemt wilde tuin … dit ziet er wel heel anders uit zo.”
“We doen dit al jaren” antwoordt Net met de waterslang in haar handen, “we geven het niet op, nu ziet het er weer mooi uit …” “Zodat L. het weer kan verwaarlozen” zeggen ze bijna in koor, en lachen hardop. Gelukkig maar dat die harde werkers erom kunnen lachen, want het is wel erg waar …
ik buig het hoofd in schaamte
(Maar ik geef wél water, en onkruid heeft ook hele mooie bloemen!)
Broer Korstiaan heeft ook nog gezorgd dat het internet het weer normaal doet, want dat was een puinhoop sinds de moederverbinding verhuisd is van het éne naar het andere gebouw. “Die TP-Links zijn routers, dus die willen alledrie bepalen wat er gebeurt” legt hij uit, “en nu het een access point is, is de moederrouter de baas. Computers zijn net mensen, ze hebben een beetje leiding nodig.”
Ik blij, na maanden te hebben gezeurpiet met MEO en met de IPv4 en Ipv6. Ik hoop van harte, lieve lezers, dat het nooit nodig is voor je om te begrijpen waar dit over gaat!
Ondertussen zat zwager Dick met zijn neus onder de motorkap van de HH Master of in een in-elkaar-te-zetten kast (die ze hadden meegenomen voor het nieuwe huisje). En zus Tien knipte zich ongans aan de bekleding van de nieuwe keukenkastjes.
En nu zijn ze weer naar huis, en ben ik een beetje sip, want het is niet meer ‘s ochtends koffie, niet meer ‘s middags thee, ‘s avonds diner met ijs toe, en daarna Rummycuppen of klaverjassen. Geen siëstaënde zus meer op het terrasje van kamer 2, geen lezende zus op de tuinstoel bij het nieuwe huisje, geen fluitende zwager op het badhuispad en geen rokende broer op het dorpsplein.
Er is veel gebeurd. Een nieuwe bus HH Master, een nieuwe locatie voor een bescheiden versie van de moestuin, en een nieuw huisje. Daarover volgende week meer, want er moeten nog een paar details geregeld voordat het klaar is voor de verhuur.
Maar nu eerst een beetje komkommertijd …
Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal. Een hele stap, zeker met twee kleine kinderen.
We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord met inmiddels 4 vakantiehuizen, 2 gastenkamers, een kampeerterrein en een heleboel leuke dingen om te doen.
Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Het oude badhuis wordt meer en meer een museum, waar je je kunt verwonderen over hoe de dingen veranderd zijn.
Sinds een paar jaar zijn we de enige B&B&B in de wereld: Bed & Breakfast & Bathrobes.
Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.
Je kunt je abonneren op het blog – kijk maar hiernaast »
Dan krijg je het elk weekend in je bus.
Op zondagochtend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.