Als je naar een klein gat gaat in Portugal, kun je beginnen met de snelweg maar uiteindelijk kom je op van die leuke bochtige kleine weggetjes terecht.
Hoe kleiner het gat, hoe meer gaten er in de weg zitten
Portugal heeft wat moeite met bestedingen voor “de kleine man”. Alle Europese geld gaat naar grote projecten, en wat er op het moment in de mode is. Zo is het hele land volgeplempt met van die zogenaamde luxe hotels, uiteraard vooral in het zuiden, maar verder overal, om het “land te ontsluiten” voor “het Andere Toerisme”. Blablabla.
“Waar het vooral om gaat” zegt mijn buurvrouw, “is dat de bureaucraten, hoge ambtenaren en politici hun vriendjes kunnen spekken, want dan hebben ze daar zelf ook voordeel bij. Liefst een hotel met spa, want ze worden natuurlijk uitgenodigd.”
Het zal. Als jij het zegt. Ik zal het maar voor waar aannemen. Het is een wijdverbreide theorie waar de populistische Chega partij garen bij spint. Die draaien op corruptie en buitenlanders weren.
Ondertussen is het voor ons, de kleine man, uitkijken geblazen voor alle kuilen en bobbels in de weg. Het houdt je scherp en alert, zullen we maar zeggen. Het pijpenproject om de Mondego om de tuin te leiden met alle vrachtverkeer heeft er ook niet veel bij geholpen, net als het feit dat de New Holland dealer hun tractoren steeds groter, hoger, blauwer en sneller maakt.
Die hebben weinig last van die gaten, kuilen en bulten in de weg want hun wielen zijn wat groter
Onze normale auto’s hebben wat kleinere wieletjes, en als je zoals wij in een beetje ouwe auto rijdt, dan ben je wat voorzichtiger. De hele nieuwe hebben ook geen last want als die een lekke hebben, repareert die auto het ongeveer zelf.
Dan spuit er een spulletje in waardoor je niet echt lek bent, zoiets, en dan mag je naar de garage om voor heel veel geld een andere band te laten installeren; in een nieuwe auto kun je weinig meer zelf.
De meeste kuilen en bulten ken ik uit mijn hoofd inmiddels, maar pas kwam ik van een kant waar ik niet zo vaak vandaan kom, en zat er een verrassing in het wegdek. Kaabaffff! Auw!!! Ik had mijn schat-van-een-hond Mira een wandelingetje “beloofd” (die hond kan gedachtenlezen als het op wandelingetjes aankomt) maar zag daar ter plekke vanaf. Ik zag me al terugkomen van dat wandelingetje en een lekke band moeten verwisselen in de regen.
Het thuiskomertje moest er de volgende dag tóch op, want de band was inderdaad lek. Dankuwel regering, voor het geweldige onderhoud van onze wegen! Broes had het in 5 minuten voor elkaar. Ik naar Soure, naar de bandenwinkel. Hele goeie ervaringen met deze Sourense ondernemer, en ik niet alleen – dat blijkt, want het is altijd druk daaro.
Ik was er nog niet zolang geleden, toen de voorband aan stuurboord steeds naar lucht hapte. Ik blééf vullen. Toen was er iets mis met het ventiel, wat de bandenman in een half uurtje gediagnostiseerd en gefikst had. Een tientje, alsjeblieft. Nu gebeurde er iets vergelijkbaars.
Ze floepten de band eraf, bekeken ‘m, liepen effentjes heen en weer van de compressiespuit naar een oud ligbad met water; de machine lepelde de band van het wiel, weer even wat heen-en-weer geloop, wat gefrons, meer gespuit, en voor ik het wist, zat-ie er weer op: “Pronto, senhora, está bem. Pode andar – klaar, senhora, alles goed, u kunt weer rijden.” Dit keer moest ik 12,50 afrekenen.
Dat is wat ik in Portugal zo waardeer – de gewone man is eerlijk. Laten we wel wezen: hij had me net zo makkelijk twee nieuwe banden kunnen aansmeren (je moet altijd twee tegelijk), en dat tot twee keer toe. Heeft-ie niet gedaan, en dat vind ik zeer loffelijk.
Dankuwel, senhor de Bandenspecialist!
.
(Disclaimer: ik ben een beetje moe van het gedoe met trefwoorden en de dictatuur van Google. Dus hier zijn ze, en ik hoop ook op de slimheid van AI in deze kwestie dat het nog steeds gevonden en gelezen zal worden, maar dat ik mezelf niet hoef te dwingen om de juiste termen in de titel en koppen te gebruiken. #gatenindeweg #NewHolland # lekkeband)
Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen.
Sinds Covid verhuren we de huizen voor langere tijd.
Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.
In het weekend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.