Januari 2026 – weetjewat? laatmaar

Wel, het is officieel: ik heb een hekel aan Januari, en daar sta ik niet alleen in.

Januari 2026 is blèèèèèèh

Als de maanden mensen zouden zijn, dan is Augustus mijn favoriet. Een gulle lieve warme vrouw van middelbare leeftijd, die de sterren van de hemel kan koken en erg vruchtbaar is. Zus Juli lijkt op haar, maar is een stuk bescheidener, en andere zus Juni nóg bescheidener. Daarbij vergeleken is Januari een botte hork, een veel te grote onbehouwen vent zonder enige manieren.

Hij is er ineens, blijft véél te lang hangen, en maakt van alles stuk. Zelfvertrouwen, goede voornemens, plannen. Heeft een kort lontje, onvoorspelbare driftbuien (en drinkt verdorie niet eens), zodat je de hele maand op eieren loopt. Februari is z’n maat, zo’n klein gemeen opduveltje met kleine oogjes en een druppel aan z’n neus.

Dan Maart

Een ongenaakbare matrone, onbenaderbaar en koud, met een heel enkele keer een mager vertoon van warmte. Ook onvoorspelbaar, zo één die we ooit manisch-depressief noemden, en die nu “bipolar” heet. Andere naam, zelfde effect.

Heel anders dan September, die ook wel grillig is maar niet zo ongenaakbaar of heftig. Of Oktober, ook een matrone maar dan een koninklijke met een gouden uitstraling. En ook heel genereus, net als Augustus. November is een grijze muis, en Decembe een feestneus. Wel gezellig, een beetje oppervlakkig maar wel leuk om over de vloer te hebben met al die lichtjes.

April en Mei zijn een gezellig huppelende tweeling, waar je een glimlach van op je gezicht krijgt. Ze hebben zo hun streken – April meer dan Mei – maar ’t is eigenlijk altijd onschuldig kattekwaad. Je kunt er niet lang verstoord door blijven.

Wij hebben nu te maken met de gevolgen van een driftbui van Januari

En daarna nog wat geniepige streken van Februari. Dankjewel hoor jongens! Vijf daken met gaten, en het halve dak eraf van het “Witte Huis”. Het plafond ligt eruit van één van de kamers, omdat Januari met z’n gezellige temperament de deur van de hoekkamer opengebeukt had, en zodoende had al die windkracht vrij spel.

Het gipsen plafond ligt inmiddels al in de container. De schadelijst is gemaakt, ondertussen dat we in allerijl alle dakpannen weer op z’n plek probeerden te krijgen. Goddank hadden we nog een hele stapel liggen die weliswaar oud was maar toch prima konden dienen als improvisatiemateriaal want er is inmiddels in heel deze streek geen dakpan meer te koop.

Januari had blijkbaar spijt de volgende dag: het bleef droog. Dat was wel een zegen, hoewel het de dag erna gewoon weer herbegon. We hebben nu gelukkig na drie volle dagen weer stroom, zodat we de waarschuwing kunnen ontvangen dat Februari nog effentjes gaat opspelen.

Ik schrijf dit blogje met potlood op papier – en na vier dagen pas op de computer. Te laat voor deze week maar ik neem aan dat jullie ons dat wel willen vergeven.

Ik ben blij dat-ie z’n hielen heeft gelicht, nu nog effen die sniek van een maat van ‘m verdragen en dan kunnen we hopelijk opgelucht ademhalen zodra Maart haar intrede doet.

Duimen maar jonges.

.

(Disclaimer: ik ben een beetje moe van het gedoe met trefwoorden en de dictatuur van Google. Dus hier zijn ze, en ik hoop ook op de slimheid van AI in deze kwestie dat het nog steeds gevonden en gelezen zal worden, maar dat ik mezelf niet hoef te dwingen om de juiste termen in de titel en koppen te gebruiken. #Januari #noodweer #Kristin )

Wij zijn in 2000 verhuisd van Rotterdam, Nederland, naar Termas-da-Azenha, Portugal. We zijn bezig gegaan met het herstel van een van Portugal’s erfgoederen: Termas-da-Azenha, een oud kuuroord. Overal vind je mozaieken en muurschilderingen. Sinds Covid verhuren we de huizen voor langere tijd.

Elke week een blogje over wat er zo om ons heen gebeurt. Lichte kost, makkelijk te lezen, een paar minuutjes in een andere wereld. Even wat meer weten over hoe het reilt en zeilt in Portugal. Mocht je je vakantie naar Portugal plannen, zou dit een goede voorbereiding kunnen zijn.

In het weekend publiceren we de link op Bluesky, Facebook, op Pinterest en Instagram.